کالج کارآفرینی تیوان

په 2001 کال کې مې یو اسپانیایی ملګری پاکستان ته راغلی و او دغه له مفهومه ډک شعر یې را ته پر یوې ټوټې کاغذ ولیکو. نه پوهیږم چې د چا شعر دی، خو بی اندازه ښکلی دی. څو ورځې مخکې مې خپل یادداشتونه لټول چې سترګې مې پر دغه شعر ولګیدې. ومې ویل راځه چې له نورو سره یې هم شریک کړم. د اوس لپاره به یې اصلی بڼه کښیږدم او بیا که وخت راسره ملتیا وکړه، وبه یې ژباړم.

In the square of my village

Told the peasant to the owner

“Our sons will be born with fists arise”

But tell me comrade

If these fields belong to the owner

Because we never saw him working with the plough

With my plough, I plough the fields

With my plough

I write pages on the ground of misery and pain

I want my voice go up to the mountains

I want my voice go down to the valleys

To allow the peasants

To own the fields